اثر فیشر بینالمللی چیست؟
هنگامی که در بازار مالی معامله میکنید، با اصطلاحات و نظریههای مختلفی روبرو میشوید که دهها سال پیش پدید آمدهاند و هنوز هم توسط اقتصاددانان و کارشناسان استفاده میشوند.
اثر فیشر بینالمللی (IFE) یکی از عملیترین و محبوبترین نظریههایی است که رابطه بین نرخهای بهره، نرخهای ارز و تورم بین کشورهای مختلف را توضیح میدهد. درک این رابطه به پیشبینی عملکرد ارز و تأثیر اعلامیههای اقتصادی کمک میکند.
نکات کلیدی
- نظریه اثر فیشر بینالمللی نرخهای بهره اسمی و نرخهای ارز بین کشورهای مختلف را به هم مرتبط میکند.
- IFE میتواند برای پیشبینی تغییرات نرخ ارز بر اساس تغییرات نرخ بهره اسمی فعلی و آینده استفاده شود.
- نظریه فیشر میتواند برای پیشبینی بازار، تحلیل ریسک، تصمیمگیری و معرفی سیاستهای مالی استفاده شود.
درک اثر فیشر بینالمللی
این نظریه بیان میکند که تفاوت در نرخ بهره اسمی بین دو کشور به طور مستقیم با اختلاف در نرخهای ارز آنها مرتبط است. اثر فیشر بینالمللی تمایز بین بهره اسمی و واقعی را در مورد تورم در نظر میگیرد.
نرخ بهره واقعی درصدی است که بانک مرکزی برای وامها و سایر ابزارهای مالی بر اساس شرایط اقتصادی دریافت میکند. با این حال، نرخ بهره اسمی نرخ تورم (مورد انتظار) را در نظر میگیرد که بر ارزش واقعی پول تأثیر میگذارد.
بنابراین:
نرخ بهره اسمی = نرخ بهره واقعی + نرخ تورم
این الگو با مطالعه نرخهای بهره اسمی فعلی و احتمالی، با در نظر گرفتن تورم، تغییرات فعلی و احتمالی نرخ ارز را پیشبینی میکند.
چرا IFE مهم است؟
نظریه فیشر بینالمللی مهم است زیرا به معاملهگران فارکس کمک میکند تا تغییرات احتمالی نرخ ارز را بر اساس عملکرد و تفاوت در نرخهای بهره اسمی بین دو اقتصاد پیشبینی کنند.
این نظریه در تحلیل شرایط اقتصادی فعلی، ریسکهای احتمالی ارز، تصمیمات سرمایهگذاری و استراتژیهای پوشش ریسک در بازارهای جهانی کمک میکند.
کشف بینشهای عمیقتر صنعت
از متخصصانی که آینده خدمات مالی را شکل میدهند بیاموزید — جدیدترین استراتژیها و روندها را دریافت کنید.
با این حال، تمایز بین IFE و اثر فیشر حیاتی است.
- اثر فیشر تورم مورد انتظار و نرخهای بهره اسمی را در یک اقتصاد مطالعه میکند.
- اثر فیشر بینالمللی دینامیک تورم/نرخ بهره را در دو کشور مختلف مطالعه میکند.
زمینه نظریه و فرآیند
این مدل نرخ ارز توسط اقتصاددان اروینگ فیشر در دهه ۱۹۳۰ توسعه یافت و برای اندازهگیری و پیشبینی تغییرات احتمالی نرخ ارز متقابل بر اساس تغییرات نرخ بهره اسمی طراحی شد. برخلاف سایر مدلهای اقتصادی، اثر فیشر بینالمللی (IFE) بر سرمایهگذاریهای بدون ریسک مانند اوراق قرضه خزانه برای اهداف پیشبینی تمرکز میکند.
نظریه اثر فیشر بینالمللی نرخ بهره واقعی را به عنوان بیتأثیر از تورم در نظر میگیرد زیرا قبلاً بخشی از نرخ اسمی است. بنابراین، اقتصادهایی با نرخ بهره پایین ارقام تورم پایینی خواهند داشت که منجر به افزایش ارزش ارز میشود. از طرف دیگر، کشورهایی با نرخهای بهره اسمی بالاتر تورم بالاتر و کاهش ارزش ارز خواهند داشت.
معادله فیشر پیشنهاد میکند که سرمایه بین کشورها آزادانه حرکت میکند، که اجازه میدهد نرخهای بهره واقعی بین کشورها در هنگام تعدیل برای حرکات نسبی نرخ ارز برابر شوند. با این حال، استدلال میشود که پیشبینی نرخهای ارز آینده تقریباً غیرممکن است زیرا منافع آینده نمیتوانند به دقت پیشبینی شوند.
در دهه ۱۹۷۰، این نظریه با باز شدن بیشتر اقتصادها به بازارهای آزاد شناور، جذب شد و فرصت آزمایش این اصول در موارد بیشتر را فراهم کرد. امروزه بسیاری از سرمایهگذاران و اقتصاددانان IFE را در ارزیابی ریسک و تحلیل ارز برای توافقنامههای تجاری بینالمللی در نظر میگیرند.
اثر فیشر بینالمللی و برابری نرخ بهره
فیشر فرض میکند که در یک اقتصاد منظم، نرخهای ارز به دلیل تغییرات در نرخهای بهره اسمی کشورها تنظیم میشوند. بنابراین، نیروهای بازار آزاد میتوانند این نرخها را مساوی کنند و به ارزها اجازه دهند تا به برابری با یکدیگر برسند.
بنابراین، برابری نرخ بهره با استفاده از فرصتهای آربیتراژ دستکاری بازار را به حداقل میرساند.
توضیح فرمول اثر فیشر بینالمللی
برای شروع، فرمول اثر فیشر به صورت زیر است:
برعکس، معادله اثر فیشر بینالمللی به صورت زیر است:
مزایا و معایب
نظریه فیشر یک رویکرد محکم برای پیشبینی اقتصاد کلان و تحلیل شاخصهای معاملاتی هنگام معامله در بازارهای مالی است. با این حال، چالشهایی وجود دارد که آن را بحثبرانگیز میکند. بیایید مزایا و معایب اثر فیشر بینالمللی را مرور کنیم.
مزایا
- اتکا به اثر فیشر شناخته شده که در تحلیل عوامل اقتصادی مانند نرخهای بهره و ارز اعتبار خود را اثبات کرده است.
- ابزاری محکم برای پوشش موقعیتهای معاملاتی و بهینهسازی عامل ریسک هنگام پیشبینی تغییرات ارز.
- کمک به پیشبینی نرخهای ارز آینده که به سرمایهگذاران و سیاستگذاران در تصمیمگیری مبتنی بر واقعیت کمک میکند.
- سادگی آن از تمرکز بر نرخهای بهره اسمی به جای سایر متغیرهای اقتصادی پیچیده ناشی میشود.
معایب
- بازارها کاملاً کارآمد نیستند و سرمایه همیشه بین اقتصادها آزادانه حرکت نمیکند.
- معادله بر دینامیک بلندمدت تمرکز دارد و حرکات کوتاهمدت مانند سفتهبازیها و رویدادهای قو سیاه را توضیح نمیدهد.
- معادله فیشر برخی از عوامل حیاتی مانند مخارج دولت، تراز تجاری و ریسکهای سیاسی را نادیده میگیرد.
کاربردهای عملی
این رویکرد نظری کاربردهای عملی متعددی در زندگی واقعی دارد. اقتصاددانان و اعضای بازار به دلایل مختلف به آن متکی هستند. بیایید برخی از این کاربردها را مرور کنیم.
برای دولتها
بانکهای مرکزی از این نظریه برای درک اینکه چگونه تغییرات نرخ بهره بر ارزش ارز محلی در صحنه جهانی تأثیر میگذارد، استفاده میکنند. این به تصمیمگیری در توافقنامههای تجاری، سرمایهگذاریهای خارجی و تورم کمک میکند.
سیاستگذاران از این مفهوم برای تحلیل و تأثیرگذاری بر خروج و ورود سرمایه که سرمایهگذاریها و اقتصاد داخلی را هدایت میکند، استفاده میکنند.
برای مؤسسات
شرکتهای مالی و بانکهای تجاری از این نظریه برای هدایت تصمیمات سرمایهگذاری، سرمایهگذاری مستقیم خارجی و سایر فعالیتها استفاده میکنند. پیشبینیهای ارز و نرخ بهره میتواند برای ارزیابی ریسک و استراتژیهای پوشش ریسک برای جلوگیری از زیانهای بیش از حد مفید باشد.
کشف کنید ابزارهایی که بیش از 500 کارگزاری را توانمند میسازند
اکوسیستم کامل ما را کاوش کنید — از نقدینگی تا CRM و زیرساختهای معاملاتی.
در عین حال، این پیشبینیها تصمیمات مختلف سرمایهگذاری نهادی در ارزهای خارجی را هدایت میکند.
برای سرمایهگذاران
معاملهگران فارکس از IFE به عنوان بخشی از تحلیل بنیادی خود برای پیشبینی تغییرات احتمالی در ارزها و نرخهای بهره بانکها استفاده میکنند. درک و پیشبینی تفاوت نرخ بهره و روندهای احتمالی در کشورهای مختلف سرمایهگذاریهای املاک، FDI و بازار فارکس را هدایت میکند.
آربیتراژگران ممکن است از این نظریه برای بهرهبرداری از نقصهای کوچک بازار و اجرای موقعیتهای بازار قابل توجه قبل از وقوع اصلاحات استفاده کنند.
نتیجهگیری
اثر فیشر بینالمللی یک نظریه اقتصادی است که نرخ بهره اسمی بین دو کشور را برای پیشبینی حرکات احتمالی نرخ ارز بین آنها تحلیل میکند. این تخمینها بر اساس حذف تورم در نرخ بهره واقعی و در نظر گرفتن جریان آزاد سرمایه بین اقتصادها برای هدایت تصمیمات است.
با این حال، بسیاری معتقدند که نقصهای بازار و پیچیدگی اقتصادی این نظریه را در پیشبینی روندهای آینده بیاثر میکند.
