ارائه دهندگان نقدینگی چگونه کار می کنند؟

ارائه دهندگان نقدینگی برای موفقیت تجارت الکترونیکی در بازار مالی امروزی بسیار مهم هستند، زیرا عرضه ثابت نقدینگی را تضمین می کنند. این شاخص نشان می دهد که یک ابزار با چه سرعتی می تواند بدون نوسان قیمت فعلی به پول نقد تبدیل شود. شرکت‌های زیادی وجود دارند که خدمات نقدینگی را برای هر بازار مالی ارائه می‌دهند، چه ارز دیجیتال یا فارکس. اما چگونه کار می کنند و چگونه نقدینگی را به بازار عرضه می کنند؟

این مقاله به درک اینکه تامین‌کنندگان نقدینگی چیست، چگونه برای بازارهای مالی نقدینگی تولید می‌کنند و مزایای اصلی همکاری با این شرکت‌ها که به تجارت کمک می‌کنند، کمک خواهد کرد.

ارائه دهندگان نقدینگی چیست؟

تامین کنندگان نقدینگی (یا تامین کنندگان نقدینگی) نهادهای مالی هستند که وظیفه اصلی آنها افزایش نقدینگی در بستر معاملات است. این امر با قرار دادن سفارشات محدود متعدد در دفترچه سفارشات انجام می شود و از این طریق تعادل بازار در صورت خرید و فروش حجم زیادی از هر ابزار مالی حفظ می شود. افزایش نقدینگی باعث کاهش اسپرد (که به صورت عدم تشابه بین آخرین قیمت خرید و آخرین قیمت فروش بیان می‌شود) و همچنین هزینه‌های معاملاتی، بر معاملات در بازار مالی تأثیر مثبت می‌گذارد.

هم رمزنگاری و هم کارگزاری فارکس به خصوص با پردازش معاملات مستقیم (STP)، سعی کنید با بسیاری از ارائه دهندگان نقدینگی بزرگ برای حفظ نقدینگی و قیمت مناسب شریک شوید. اغلب، تامین کننده نقدینگی یک نهاد مالی بزرگ (مانند بانک ها) است که ابزارهای مالی را در مقیاس بزرگ معامله می کند. به عبارت دیگر، آن‌ها مقادیر زیادی پول را دفع می‌کنند که فعالان بازار هنگام فروش دارایی‌های خود، احتمالاً خرید از آنها را انتخاب می‌کنند.

به لطف تامین کنندگان نقدینگی، همیشه یک خریدار و یک فروشنده در بازار وجود دارد. گاهی اوقات مواردی پیش می‌آید که کارگزار می‌تواند دارایی‌ها را بدون انتقال معامله به تامین‌کننده نقدینگی بفروشد. به عبارت دیگر، هنگام خرید، از فروشنده ای که کارگزار شما معامله را برای او ارسال کرده است، خرید نمی کنید، بلکه از کارگزار خود خرید می کنید. به این کارگزاران «بازار سازان» می گویند که نماینده طرف مقابل هستند. در بازار کریپتو، AMM (بازار سازان خودکار) نیز وجود دارد – یک الگوریتم نرم افزاری برای کنترل نقدینگی (یا پودر خشک) و قیمت گذاری دارایی های رمزنگاری شده در صرافی های غیرمتمرکز.

ارائه‌دهنده نقدینگی شرکت بزرگ بازار است که صندوق‌ها و مؤسسات مالی را متحد می‌کند. و همچنین بزرگ‌ترین بانک‌های جهان، در یک شبکه، مجموعه‌ای از نقدینگی یا مظنه‌هایی را تشکیل می‌دهند که در جریان قیمت‌ها برای شرکت‌کنندگان کوچک‌تر بازار – مراکز معاملات و کارگزاران – شکل می‌گیرند. سازمان‌ها و بانک‌های بزرگی که با نقدینگی آن هر بازار مالی را تشکیل می‌دهند، تامین‌کننده مظنه‌ها محسوب می‌شوند. به همین دلیل، بازیگران بزرگ متحد می شوند و می توانند قیمت های بازار را به مشتریان خود – کارگزاران در بازار خرده فروشی منتقل کنند. در حال حاضر، Deutsche Bank، همچنین به عنوان یک بانک خرده فروشی و سرمایه گذاری عمل می کند، بزرگترین تامین کننده نقدینگی در بازارهای مالی محسوب می شود.

در یک بازار غیرمتمرکز کریپتو، خرید و فروش مداوم ارزها مستلزم ذخایر زیادی از دارایی های مختلف برای تسهیل معاملات خرده فروشی است. این ذخایر توسط کاربرانی ایجاد می شود که نقدینگی را در ازای سهمی از کارمزد تراکنش تامین می کنند. این کمیسیون توسط مبادله‌کنندگان ایجاد می‌شود و معمولاً کمتر از 1٪ از هر تراکنش است.

کاربرانی که انتخاب می کنند دارایی های خود را در چنین ذخایر (یا استخرهای نقدینگی) سرمایه گذاری کنند، ارائه دهندگان نقدینگی نامیده می شوند. آن‌ها می‌توانند انتخاب کنند که چه مقدار از یک دارایی خاص را می‌خواهند در استخر سرمایه‌گذاری کنند و یک توکن ارائه‌دهنده نقدینگی یا LP برای سپرده‌شان دریافت کنند.

چگونه ارائه دهندگان نقدینگی در بازار نقدینگی تولید می کنند؟

در نتیجه فناوری مدرن، بسیاری از زمینه‌های فعالیت انسانی، از جمله تجارت در بازار، ساده‌تر شده‌اند. فرآیند تجمیع در حال حاضر توسط نرم افزاری که وظیفه ایجاد نقدینگی را بر عهده دارد به صورت خودکار و سریع انجام می شود. اساساً تجمیع‌کننده نقدینگی نرم‌افزاری است که به کارگزاران کمک می‌کند تا بهترین پیشنهادها را از انواع ارائه‌دهندگان نقدینگی با کمترین قیمت ممکن به دلیل وجود استخرهای نقدینگی دریافت کنند.

به محض ارسال یک معامله گر سفارش بازار، آن سفارش بلافاصله اجرا می شود. لازم به ذکر است که اگر سفارش کوچک باشد، احتمالاً توسط مشتریان کارگزار (معمولا بروکرهای بزرگ فارکس) با هزینه آنها “همپوشانی” می شود. ارائه دهندگان نقدینگی فقط 0.1 لات را از کارگزارانی با مشتریان در طرف دیگر معامله می پذیرند. ارائه‌دهنده نقدینگی می‌تواند سفارش را در یک مجموعه سفارش بزرگ‌تر تولید کند و در صورت بزرگ بودن سفارش، به محض ایجاد آن، آن را برای طرف مقابل ارسال کند. اگر طرف مقابل پیدا نشود (که به ندرت اتفاق می افتد)، در صورت امکان، تراکنش را به یکی از استخرهای Tier 2 یا ECN خود ارسال می کند. در نتیجه، اگر در حال حاضر طرف مقابل مناسبی برای حجم فعلی وجود نداشته باشد، اگر معامله در این زمان با نزدیکترین قیمت ممکن انجام شود، سفارش شما “لغزش” خواهد کرد. با این حال، معامله به قدری سریع انجام می شود که تفاوتی بین معامله خود با مشتری کارگزار و معامله خود با ارائه دهنده احساس نخواهید کرد.

پروتکل FIX (تبادل اطلاعات مالی) برای تجمیع سفارشات محدود مشتری استفاده می شود. دو نوع اجرای سفارش بر روی این سیستم قابل انجام است: FOK و IOC. اجرای FOK (پر کردن یا کشتن) به این معنی است که یک سفارش با قیمت معینی به محض اینکه یک ارائه دهنده نقدینگی همان قیمت و حجم سفارش را ارائه دهد، اجرا می شود. امکان انتخاب گزینه دیگری وجود ندارد. با IOC (Immediate or Cancel)، سفارش ممکن است به طور کامل یا جزئی با یک قیمت معین و قسمت باقیمانده با قیمتی متفاوت اجرا شود. با توجه به اینکه کارگزاران کوچک از طریق آنها کار می کنند، گاهی اوقات به تجمیع کننده های نقدینگی به عنوان تامین کننده نیز گفته می شود. کارگزاران این دسته STP (مستقیم پردازش) نامیده می شوند.

قیمت‌های بازار تا زمانی حرکت می‌کنند که حجم خرید از حجم فروش در تلاش برای یافتن تعادل بیشتر شود. کمبود نقدینگی در نمودار به صورت نوسانات ضعیف یا تعدادی شکاف غیرهمپوشانی ظاهر می شود، برای مثال، اگر سود پرداخت نشود (فروشنده قادر به یافتن خریدار نیست). لغزش، افزایش اسپرد و معاملات با قیمت‌های زیان‌آور تنها مواردی هستند که این بازار با آن‌ها مواجه است. به همین دلیل، ارائه دهندگان نقدینگی نقش مهمی در روند معاملات در تمام بازارهای مالی، نه تنها بازار فارکس، ایفا می کنند.

مزایای استفاده از تامین کننده نقدینگی

اکنون که می دانید ارائه دهندگان نقدینگی چیست و چگونه در بازارهای مالی مختلف نقدینگی تولید می کنند، وقت آن است که دریابید که آنها چه نقاط قوتی دارند. بیایید موارد اصلی را در نظر بگیریم.

کاهش گسترش

شرکت های عرضه کننده نقدینگی به کاهش اسپرد در بازار کمک می کنند. اسپرد معمولاً از نوسانات بسیار کمتری نسبت به ابزارهای جداگانه برخوردار است زیرا این دو ابزار تحت تأثیر عوامل بازار یکسانی هستند. این دو ابزار معمولاً با یکدیگر همبستگی دارند – قیمت آنها به روشی مشابه بالا و پایین می رود. بنابراین، یک موقعیت کوتاه روی اسپرد، موقعیت طولانی را روی اسپرد پوشش می دهد. در نتیجه، مارجین مورد نیاز برای اسپرد معمولاً بسیار کمتر از ترکیب مورد نیاز حاشیه دو قرارداد آتی جداگانه است.

تثبیت بازار

با توجه به این واقعیت که اغلب اوقات در روند معامله یک دارایی خاص عدم تعادل ظاهر می شود، که در این واقعیت بیان می شود که خرید یا فروش در حجم زیادی به دلیل به اصطلاح نهنگ ها – سرمایه گذاران با مقادیر زیادی سرمایه – انجام می شود. قیمت دارایی می تواند به سرعت تغییر کند، که وضعیت خطرناکی را برای بسیاری از فعالان بازار، به ویژه برای کسانی که در معاملات حاشیه فعالیت می کنند، ایجاد می کند. ارائه دهندگان نقدینگی با عرضه نقدینگی به بازارهای متمایز و در نتیجه جبران معاملات بزرگ نهنگ ها به منظور ثابت نگه داشتن قیمت دارایی های مالی به جلوگیری از این امر کمک می کنند.

افزایش فعالیت تجاری

فعالیت معاملاتی در بازار یک شاخص کلیدی نقدینگی است. در عین حال، نقدینگی بالا به حفظ سطح بالایی از معاملات کمک می کند، زیرا به عنوان یک قاعده، معامله گران در بازار مایل به معامله ابزارهایی هستند که می توان آنها را به راحتی خریداری یا فروخت بدون اینکه اسپرد و لغزش قابل توجهی داشته باشد، که در نتیجه ظاهر می شود. فعالیت کم بنابراین تامین‌کنندگان نقدینگی با افزایش حجم معاملات در دفترچه سفارش‌ها در قالب سفارش‌های معلق به افزایش فعالیت معاملاتی کمک می‌کنند که باعث جذب فعالان بازار به معامله می‌شود.

نتیجه

به طور خلاصه، تجارت الکترونیک در مسیر توسعه خود دستخوش تغییرات بسیاری شده است – از سبک هایی که معامله گران برای کسب درآمد استفاده می کنند تا سیستم های الکترونیکی که برای جمع آوری سفارشات طراحی شده اند. با این وجود، مواردی وجود دارد که بدون تغییر باقی می‌مانند و تامین‌کنندگان نقدینگی یکی از آن دسته از فعالان مهم بازار هستند که نقش آن‌ها در تامین نقدینگی بدون توجه به شرایط بازار و نوع ابزار معاملاتی مورد استفاده برای معاملات، از اهمیت بالایی برخوردار است و در نتیجه به حفظ نقدینگی بازارها کمک می‌کند. زمان نوسانات بالا و بحران های اقتصادی.