چگونه سپرده ها و برداشت ها بر برداشت تاثیر می گذارد

یک تصور غلط رایج این است که برداشت از موجودی اولیه حساب اندازه گیری می شود، یا اینکه واریز یا برداشت آن را "بازنشانی" می کند. هیچکدام درست نیست: برداشت از حساب return مشتق شده است، که عمداً تمام حرکات نقدی را حذف می کند. این مقاله معنی آن را در عمل توضیح می‌دهد - به‌ویژه برای حساب‌های اصلی محافظت شده توسط حداکثر محدودیت ریسک برداشت (به محدودیت‌های ریسک برای معامله‌گران اصلی مراجعه کنید).

اوج بازده است، نه یک رقم دلار

بازده در دوره بین عملیات موجودی محاسبه می شود (هر سپرده، برداشت، یا انتقال یک دوره به پایان می رسد و دوره بعدی شروع می شود)، و بازده انباشته حاصلضرب دوره بازگشت است - بنابراین حرکت نقدی خود هرگز وارد حساب ریاضی نمی شود (به محاسبه بازده مراجعه کنید). Drawdown بازده تجمعی فعلی را با بالاترین بازده تجمعی که حساب تاکنون ثبت کرده است مقایسه می‌کند:

Return (per period)  = Equity_end / Equity_start
Cumulative Return    = Return P1 × Return P2 × … × Return Pn

DD = (1 − (1 + Current Return) / (1 + Maximum Return)) × 100

از آنجایی که بازده بر روی equity محاسبه می‌شود، P/L شناور موقعیت‌های باز نیز به حساب می‌آید: محدودیت ریسک Max DD می‌تواند زیان‌های محقق نشده را قبل از اینکه هر چیزی بسته شود، ایجاد کند.

مثال کارآمد - زمان برداشت فضای سر را تغییر می دهد

یک حساب اصلی از $1,000 شروع می شود و دارای حداکثر محدودیت ریسک 20٪ است. معامله گر قصد دارد با برداشت سود و ادامه معامله 1000 دلار باقیمانده، سود بانکی را به دست آورد.

مرحله 1 - مرحله اجرا

ارزش سهام به $1,071 افزایش می یابد. ضریب بازگشت تجمعی = 1071 / 1000 = 1.071 (+7.1%). این به حداکثر بازده تبدیل می شود.

مرحله 2 - عقب نشینی

ارزش سهام به $1,020 برمی گردد و همه موقعیت ها بسته می شوند. ضریب بازده فعلی = 1.02 (+2.0%). این حساب در حال حاضر دارای کاهش است - حتی اگر هنوز 20 دلار بالاتر از موجودی اولیه آن است:

DD = (1 − 1.02 / 1.071) × 100 = 4.76%

مرحله 3 - برداشت

معامله‌گر $20 برداشت می‌کند؛ موجودی دوباره دقیقاً $1,000 را نشان می‌دهد. دوره بازده جدیدی با Equity_start = $1,000 آغاز می‌شود، اما وضعیت افت سرمایه تغییری نمی‌کند: بازده تجمعی همچنان +2.0%، حداکثر بازده همچنان +7.1% و DD فعلی همچنان 4.76% است. برداشت نه قله را بازنشانی می‌کند و نه حاشیه باقی‌مانده را افزایش می‌دهد.

مرحله 4 - جایی که 20٪ توقف اکنون شلیک می شود

محدودیت ریسک زمانی آغاز می شود که DD به 20% برسد، یعنی زمانی که ضریب بازده تجمعی به 1.071 × (1 − 0.20) = 0.8568 کاهش یابد. در دوره جدید، بازده تجمعی 1.02 × (صاحب صاحبان سهام / 1000) است، بنابراین:

Equity at trigger = 1,000 × 0.8568 / 1.02 = $840

در تراز 1000 دلاری که ظاهری تازه دارد، توقف در 840$ — فقط 160 دلار (16%) از اتاق، نه 200 دلار (20%). 4 درصد از دست رفته دقیقاً همان کاهش بازیابی نشده از عقب نشینی است.

مقایسه سه سناریو

همان حساب و همان محدودیت 20 درصدی که فقط در زمان (و اینکه آیا) معامله گر برداشت می کند متفاوت است:

ردیف اول حالت پاک است: برداشت در حالی که بازده فعلی equals حداکثر بازده دوره بعدی را با کاهش صفر شروع می کند، بنابراین بافر کامل 20 درصد برای موجودی باقیمانده اعمال می شود. هر برداشتی که زیر پیک بازگشتی انجام شود، شکاف را به جلو می برد و بافر مؤثر را دقیقاً با همان شکاف کوچک می کند.

غذای آماده

• برداشت با توجه به اوج بازگشت حساب اندازه گیری می شود، نه موجودی اولیه و نه رقم ارزش دلاری.
• سپرده‌ها و برداشت‌ها خنثی هستند: نه اوج را بازنشانی می‌کنند و نه فضای سر را بازیابی می‌کنند - شکاف تا اوج با حساب سفر می‌کند.
• شمارش P/L شناور: کاهش سرمایه مبتنی بر سهام می تواند باعث ایجاد محدودیت ریسک در موقعیت های باز شود.
• برای حفظ بافر برداشت کامل پس از سود بانکی، در بالاترین میزان سهام را ببندید و برداشت کنید، نه پس از عقب نشینی.
• این شکاف تنها با انجام معاملات بالای پیک بازدهی قدیمی بسته می‌شود، که حداکثر بازده جدیدی را تعیین می‌کند و کاهش را دوباره صفر می‌کند.